Liberalisering van het woonbeleid, en de gevolgen daarvan.

 

In 2006 werd de Nederlandse huurwoningmarkt , net als veel andere diensten , geprivatiseerd en geliberaliseerd.
Het was een onderdeel van de privatiseringsgolf, die alles eerlijker, goedkoper, en beter zou maken.

Nu we een goede tien jaar verder zijn zijn we ondertussen wel wakker geworden op dat vlak, niets werkt naar behoren, vaste banen zijn niet te krijgen ( wel 0 uren contracten), en alles is veel duurder geworden.

Ook de huurwoning markt is na tien jaar ernstig veranderd.
Veel ( voorheen sociale woningen) zijn na vertrek van de laatste huurder het vrije sector segment ingetild ( dus een huur boven 710 euro in de maand).
Ook zijn veel voorheen huurwoningen verkocht.

Hierdoor is het aanbod van betaalbare huurwoningen danig geslonken , wat een enorme krapte op de huizenmarkt heeft opgeleverd. Niemand staat meer raar te kijken als er een wachtlijst van een jaar of zeven is , eer je in aanmerking komt voor een huurwoning.

Dan heb je nog het fenomeen gentrificatie.
Dit houdt in dat goedkope huurwoningen worden gesloopt om plaats te maken voor duurdere huurwoningen.
De oorspronkelijke bewoners van die panden zijn niet in staat om de huur( die danig is verhoogd) op te hoesten, en worden "weg gesaneerd"naar buitenwijken van steden.
Doel hiervan is om een beter gesitueerd publiek in de binnensteden te krijgen, wat volgens de grote steden goed is voor de stad.
Ook worden argumenten als minder overlast, geweld, en verpaupering aangevoerd om dit beleid te verdedigen.
Dat een groot aantal mensen hun vertrouwde woonomgeving worden uitgejaagd lijkt niemand te interesseren.

Er zijn echter geen voldoende beschikbare woningen voor deze groep, dus die komen terecht bij antikraak huisvesters, of krijgen een tijdelijk wooncontract aangeboden.
Hoewel men op die basis eigenlijk zo goed als geen rechten heeft, worden er wel stevige eisen gesteld door de verhuurders.
Eisen die soms ( in mijn ogen) tegen de rechten van de mens ingaan.
Ik heb een tijdelijk huurovereenkomst gezien, waarin stond dat er geen minderjarigen op dat adres mochten verblijven.
Dat houdt dus in dat, als je bijv zwanger raakt, de verhuurder je, met inachtneming van de opzegtermijn van maar 4 weken, zonder moeite het huis uit kan zetten.

Nu is er weer een nieuwe wet aangenomen, waarin het voor woningverhuurders mogelijk wordt om contracten van 2 of 5 jaar aan te bieden.
Dit gaat om regulieren woningen, die niet op de nominatie staan om gesloopt te worden.
Dergelijke afspraken ondermijnen de wet op huurders bescherming, die, zoals de naam al zegt, in het leven is geroepen om de sociaal zwakken de mogelijkheid te geven om in een goed en betaalbaar huis te wonen.
Er zijn tegenwoordig tal van contracten voor huurwoningen, antikraak, tijdelijke verhuur ( bij sloop ), studenten contracten, etc.

Zo langzaam maar zeker zorgt dit beleid voor een tweedeling in de stad. Zij die het "hebben gemaakt", en zij die dat niet hebben.
Armoede of gebrek aan werk overkomt je niet langer, maar is een voortvloeisel uit je eigen handelen.
Je had gewoon beter je best moeten doen.
Als je niet tot de eerste categorie behoort, wordt je dus naar wijken buiten de stad getransporteerd, om daar met andere "mislukkelingen" in afbraakwijken te gaan wonen.
Voor de mensen die wat fortuinlijker waren in het leven ( of een betere kruiwagen hadden) , wordt de binnenstad omgetoverd tot een woonparadijs waar kosten nog moeite worden gespaard om het ze naar de zin te maken.
Daar hangt uiteraard een prijskaartje aan, maar je kan dan wel trots vertellen dat je midden in de stad woont, waardoor je status verhoogd wordt.

Ik zeg terugdraaien die privatisering!
Het wordt steeds pijnlijker duidelijk dat marktwerking, liberalisering, en privatisering voor het gewone volk alleen maar ellende met zich mee brengt