Het verschijnsel religie

 

Op het moment is er weer veel spanning op de wereld op basis van religie.
De opkomst van IS, en de brede steun die zijn krijgen uit bepaalde gedeelten van de islamitische gemeenschap is hier een direct uitvloeisel van.
Er wordt om het hardst geschreeuwd dat alle ongelovigen zich tot Allah moeten richten omdat hij de enige ware god is.
Ongelovigen moeten te vuur en te zwaard worden bestreden.

Zelfs binnen de islamitische gemeenschap is er een onderlingen "strijd" over wie nou de zuivere leer van Mohammed aanhangt. Soennieten en Sjiieten zijn de twee bekendste fracties binnen de islam, maar er zijn er veel meer .
Dit zelfde geldt voor het christendom, waar de katholieken en protestanten de bekendste voorbeelden zijn.

Dus de spanningen doen zich niet alleen voor tussen religies, maar zelfs binnen religies.

Je kan je natuurlijk afvragen hoe het komt dat deze gelovigen allemaal denken waarom zij de "enige ware stroming" zijn binnen hun geloofsgroep.
Ik denk dat religie eigenlijk wordt gedicteerd door de regio waarin je wordt geboren.Iemand uit bijv Zuid Amerika heeft grote kans om katholiek te worden, terwijl iemand uit Saudi-Arabie waarschijnlijk moslim wordt.
Veel mensen worden religieus opgevoed, en krijgen hun religie dus eigenlijk van huis uit mee.
Er is wat dat aangaat dus niet echt een keuzevrijheid om een religie te kiezen die goed bij jou past.
Eenmaal volwassen, is de doctrine van het geloof van de ouders dusdanig diep ingezonken, dat er maar weinig mensen zijn die daarna nog van godsdienst "wisselen" of religie totaal afzweren.

Blijft dus de vraag waarom men denkt dat men het enige echt godsbeeld, en religieuze waarden en normen heeft.
Ik vind dit een moeilijke vraag, en heb daar met mensen van verschillende overtuigingen menigmaal van gedacht over gewisseld.
Een ieder is rotsvast overtuigd van zijn overtuiging. ( ongeacht de religie)

Daar komt nog bij dat, ondanks dat we tegenwoordig wetenschappelijk zo ver gevorderd zijn dat we bijv het scheppingsverhaal uit het christendom ( de aarde is in 6 dagen geschapen) door middel van de C5 methode kunnen weerleggen ( de eerste mens kwam duizenden jaren na het uitsterven van de dinosaurussen pas op aarde), er nog steeds wordt vastgehouden aan het scheppingsverhaal. Wetenschappelijke feiten worden weerlegd met simpele redenaties ( een dag voor god duurt duizenden jaren voor de mens ).

Vanwaar toch dat fanatisme?
Is het de behoefte van de mens aan spiritualiteit?
Het draagbaar maken van pijn, ellende en leed ( het is gods wil)?
Of is het domweg de menselijke behoefte om bij een bepaalde groep te horen ( het wij tegen zij gevoel)?

Als je het puur logisch gaat bekijken, is er in mijn ogen domweg geen plaats voor een entiteit die je als schepper van al dat is wordt gezien.
Zeker niet als je bedenkt dat er dus verschillende goden moeten zijn, aangezien gelovigen van verschillende stromingen door de eeuwen heen elkaar hebben vervolgd, gemarteld en vermoord omdat zij een "valse god" aanbaden.

Toen India nog onder Engelse heerschappij was, en door de figuur van Gandhi, naar onafhankelijkheid dorste, was er eendracht tussen de moslims en hindu's omdat zij een gemeenschappelijke vijand hadden. Toen de Engelsen eenmaal verdreven waren, ontbrandde er een felle strijd tussen deze twee facties, wat tot gevolg had dat de staat Pakistan werd gesticht.
Terwijl voor de onafhankelijkheid van India, deze twee groepen vreedzaam samenleefden.

Religie en de behoefte eraan zal nooit volledig verdwijnen denk ik, maar het zou goed zijn om daadwerkelijk geloof en staatszaken apart te houden.
Een ieder heeft immers de vrijheid om te geloven wat hij of zij wil, maar je kan het geloof niet gebruiken om de wereld waarin je leeft vorm te geven.
Tenzij je dus daadwerkelijk een kalifaat of een tegenhanger van andere religies dan het mohammedanisme, tolereert.
Te vaak is religie gebruikt om grootschalige conflicten te starten, wat veel menselijk leed tot gevolg heeft gehad.