kerk en staat

 

Ik wilde eigenlijk beginnen met: "Ik wil niemand beledigen."
Maar ik realiseerde me dat dat nou juist het punt was waar ik over wilde gaan schrijven, en hoe diep dat niet willen beledigen eigenlijk wel zit.
Aanleiding hiervoor is een stukje in de Volkskrant
http://www.volkskrant.nl/media/stephen-fry-noemt-god-egoistische-maniak-en-wordt-mogelijk-vervolgd-in-ierland~a4493136/

 

Er werd door een burger beroep gedaan op een wet uit 2005 die bepaalt dat belediging van een godsdienst strafbaar is en een maximumboete van 25 duizend euro kan opleveren.

Ik moest de zin even opnieuw lezen.

25.000 euro boete voor godslastering!
En dat in 2017.

Ook moest ik gelijk denken aan hoe wij bepaalde regionen in het midden oosten, waar je ook voorzichtig met je mening om moet gaan als het godsdienst betreft, als "barbaars' en "achterlijk" bestempelen.
De commentaren zijn niet van de lucht, als er weer eens een man of vrouw door de sharia politie opgepakt is en gestraft.
Zowel atheïsten als gelovigen veroordelen massaal de repressie vanuit de islam, en grijpen de gelegenheid aan, om weer eens te onderstrepen dat islam een achterlijke godsdienst is.

Hoe kan het toch dat er dus mensen zijn die de belediging van "hun" god of godsdienst als strafbaar ervaren, terwijl ze dat van een andere religie niet accepteren?
En is dat eigenlijk wel zo?
In Nederland hebben we, ondanks dat we een seculiere staatsvorm hebben ( dus er moet een scheiding tussen kerk en macht zijn), verschillende politieke partijen die beleid maken, en wetten af of goedkeuren, met de bijbel in de hand.
In 2012 waren de drie christelijke partijen ( CU, SGP,CDA) goed voor 21 van de in totaal 150 zetels.Als we vervolgens weten dat in 2012 het aantal gelovigen en niet gelovigen ongeveer gelijk was ( en dan heb ik alle geloven bij elkaar opgeteld) Dan kan je je afvragen of die minderheden van separate geloven, nog wel het recht hebben om beleid uit te stippelen vanuit hun overtuiging.
Hoewel de SGP een stabiele aanhang heeft, kan het niet langer zo zijn dat zij bepalen of er wel of niet winkels open zijn op zondag, omdat dat niet strookt met hun idee van zondagsrust.
Er zijn in zeeland en op de "biblebelt"dorpen waar de SGP ( en de gereformeerden) het merendeel van de bevolking en gemeenteraad behelzen.
Daar wordt dan geschermd met de term democratie ( de meerderheid bepaalt wat er gebeurt).
Andersgezinden hebben weinig keus dan te accepteren dat er op zondag geen boodschappen gedaan kunnen worden, het zwembad dicht is, of dat er bepaalde culturele evenementen niet plaats vinden, omdat "men"vindt dat het in strijd is met hun geloof.
Op zich is daar niets mis mee, wat de meerderheid wil zal immers geschieden.

Maar.......

 

Ook in de landelijke politiek proberen de gelovigen hun stempel te drukken op wetten en regels.
Zij zijn nu echter niet in de meerderheid!
Hoewel er best "gebroederlijk" ja of nee wordt gestemd door de christelijke partijen, en ze elkaars voorstellen steunen, blijven ze steken op ongeveer 13% van het totaal aantal stemmen.

Dat zij vanuit hun overtuiging op die manier proberen wetten tegen te houden of juist er doorheen te krijgen, kan ik ze eigenlijk geeneens kwalijk nemen( hoewel het dus eigenlijk door onze staatsvorm niet zou moeten kunnen) .
Wat mij meer verbaasd is de steun die zij krijgen van de andere partijen in de tweede en eerste kamer.
Uiteraard heeft dit voor een deel met het politieke spel te maken ( ik help jou, als jij mij helpt), maar daar is niet alles mee te verklaren.

De partij voor de dieren, heeft al een paar keer geprobeerd, om het ritueel slachten te verbieden.
In hun ( en mijn) ogen, gaat het welzijn van het dier boven de geboden van uit een religie.
Als het alleen om moslims zou gaan, denk ik dat dat verbod er al lang zou zijn geweest.
Echter, ook andere religieuze groepen slachten ritueel ( de Joden).
Omdat wij nou eenmaal een joods-christelijke achtergrond hebben, wordt tot op de dag van vandaag, het recht op rituele slacht gehandhaafd.

Ik denk echter, als je deze vraag via een referendum aan het Nederlandse volk zou stellen, dat de kans groot is dat ritueel slachten niet langer getolereerd wordt.

Als non religieus persoon vraag ik me af hoe lang we nog wetgeving hebben gebaseerd op religie.
Misschien komt er een kentering, nu er steeds meer andersgezinde gelovigen ( moslims), zich gaan roeren, en ook zij vanuit hun beleving wet en regelgeving zouden willen maken.
Er is veel weerzin tegen dat idee, en ik denk ook niet dat we bang hoeven te zijn dat we binnen afzienbare tijd ook hier een Sharia zullen hebben.
Het "verbieden" van dit gedachtegoed impliceert echter wel dat ook andere geloven ( christenen en joden) niet langer met hun heilige boek kunnen wapperen bij besluitvorming.

Ik zeg niet dat mensen niet mogen geloven, alleen dat het goed zou zijn als kerk en staat inderdaad echt gescheiden zouden worden, en er beleid werd gemaakt vanuit humanistisch oogpunt.
Ieder die de behoefte heeft aan een persoonlijk band met een hoger wezen is wat mij aangaat vrij om dat te doen.
Maar leg die band niet op aan je medemens.
Niet gelovigen hebben al heel lang respect op moeten brengen voor de religieuze overtuiging van mensen, nu wordt het tijd dat dat andersom ook gaat werken.
In dat licht zijn wetten zoals in het artikel in de Volkskrant niet langer van deze tijd, en zouden dus afgeschaft moeten worden.